Bazylika Ofiarowania Matki Bożej

Budowę kościoła pod wezwaniem Ofiarowania Najświętszej Maryi Panny, rozpoczął w roku 1759 przeor dominikanów o. Remigiusz Zahorowski. Wznosił go na wzór kościoła jezuickiego w Grodnie, zwanego później Farą. Kościół wybudowano w stylu barokowym (barok dominikański), natomiast wystrój wnętrza i ołtarze - maja ornamenty dekoracyjne rokokowe. Konsekracja świątyni odbyła się w roku 1785.

Kościół jest trzynawowy, wzniesiony na planie krzyża łacińskiego z dwiema wieżami, z których zachodnia jest niższa a wschodnia nadbudowana w początkach XX w. Prezbiterium ma zwrócone w kierunku południowym. Przy sklepieniu biegnie na szeroko wystającym gzymsie galeria z poręczą drewnianą z toczonymi szczeblami. Świątynia zbudowana jest z cegły na zaprawie wapiennej, pokryta blachą miedziana. Długość kościoła wynosi 59 m, szerokość - w transepcie 31 m, wysokość do sklepienia 22 m, wyższa wieża ok. 50 m. Ogólna powierzchnia ścian, sklepień i filarów w środku kościoła wynosi 6500 m.

Obecnie kościół posiada 11 ołtarzy - wszystkie murowane. Przed 1866 rokiem było ich 13.

Przy przerabianiu kościoła na cerkiew wiele obrazów i rzeźb uległo zniszczeniu. W ołtarzach, na filarach i ścianach wisi wiele obrazów, z których pokaźna cześć pochodzi z czasów dominikańskich. Jednym z malarzy starych obrazów był Bazylianin supraski - Antoni Gruszecki z Poczajowa. Malarz ten został tez zatrudniony przez króla Stanisława Augusta do dekoracji wnętrza nowego zamku w Grodnie. W kopule oraz na 14 płaszczyznach w nawie głównej i poprzecznej, są obrazy malowane na tynku, wykonane w 1980 r przez artystę malarza Józefa Łotowskiego. Przedstawiają one sceny z życia Najświętszej Maryi Panny.

Obraz w ołtarzu głównym przedstawia Ofiarowanie Matki Bożej. Dawniej wisiał tam łaskami słynący obraz Matki Bożej Rózanostockiej, a zasłaniano go tymże obrazem - Ofiarowania Matki Bożej.
Miedzy kolumnami na miejsce rzeźb usuniętych przez zaborce w czasie kasaty klasztoru jest sześć nowych figur przedstawiających doktorów Kościoła. Są to: (od strony zakrystii) św. Franciszek Salezy, św. Alfons Liguori, św. Tomasz z Akwinu, a po drugiej stronie: św. Augustyn, św. Grzegorz Wielki i św. Hieronim.
W wyższej partii ołtarza jest płaskorzeźba Matki Bożej Wniebowziętej. W prezbiterium znajdują się dwie stare stalle, a z boku wiszą portrety fundatorów kościoła i klasztoru - Eufrozyny i Szczęsnego Tyszkiewiczów.

Na prawo od oparza głównego wisi obraz Anioła Stróża a dalej obok drzwi do zakrystii, jest ołtarz Ukrzyżowania Pana Jezusa, u góry obraz św. Marii Magdaleny. Przy pierwszym filarze jest Cudowny Obraz Matki Bożej Rózanostockiej. Na zasłonie tego obrazu - kopia obrazu M.B. Rózanostockiej pochodząca z XVIII wieku. U góry Matka Boża Różańcowa wręczająca św. Dominikowi różaniec.

Naprzeciw - przy ambonie obraz Matki Bożej namalowany przez ucznia Jana Matejki - Stanisława Stankiewicza.

Obok ołtarza MB Rózanostockiej, na ścianie wisi obraz Matki Bożej Anielskiej częściowo przemalowany przez prawosławnych. Dawniej wisiał w górnej części oparza głównego. To przy tej ścianie znajdował się (dziś nieistniejący) ołtarz św. Jacka. Obok tamtego ołtarza byty drzwi na korytarz prowadzący do klasztoru dominikańskiego.

Przy drugim filarze ambona z obrazem św. Augustyna i ołtarz św. Jana Bosko, u góry obraz św. Franciszka Salezego - patrona Zgromadzenia Salezjańskiego. Naprzeciw obraz św. Andrzeja Boboli.

Przy trzecim filarze ołtarz św. Teresy od Dzieciątka Jezus, u góry obraz św. Barbary. Naprzeciw wisi obraz św. Katarzyny ze Sieny.

Przy czwartym filarze ołtarz św. Kazimierza Królewicza, u góry obraz św. Kingi. Naprzeciw obraz św. Mateusza Talbota.

Na lewo od ołtarza głównego wisi obraz - wskrzeszenie Żegoty przez św.

Obok w kaplicy kończącej nawę boczną ołtarz św. Franciszka z Asyżu u góry obraz św. Józefa.

Przy pierwszym filarze znajduje się ołtarz Serca Pana Jezusa, zasłaniany obrazem Przemienienia Pańskiego, u góry zaś obraz św. Stanisława Biskupa i Męczennika. Naprzeciw nad konfesjonałem wisi obraz Apostołów Piotra i Pawła.
Obok ołtarza Serca Pana Jezusa, na ścianie bocznej transeptu wisi obraz Matki Bożej Wspomożycielki Wiernych (dawniej obraz ten znajdował się w kaplicy szkolnej - dawna cerkiew zimowa). Niżej obrazu Wspomożycielki znajduje się obraz św. Katarzyny Aleksandryjskiej. Przy tej ścianie znajdował się dawniej ołtarz Apostołów Piotra i Pawła (dziś nieistniejący).
Przy drugim filarze ołtarz św. Antoniego z Padwy, u góry obraz św. Judy Tadeusza. Naprzeciw obraz św. Jacka.
Z boku ołtarza św. Antoniego wisi obraz Matki Bożej Ostrobramskiej patronki Archidiecezji Białostockiej.

Przy trzecim filarze ołtarz z obrazem Ubiczowanie Chrystusa. Naprzeciw wisi obraz św. Dominika. Od Niedzieli Miłosierdzia 2013 roku przy tym oltarzu, po jego prawej stronie wisi obraz Błogosławionego Jana Pawla II namalowany przez Marka Karpa.

Przy czwartym filarze ołtarz św. Józefa, u góry obraz św. Wojciecha. Naprzeciw znajduje się obraz św. Dominika Savio - wychowanka św. Jana Bosko. Od 16 grudnia 2013 roku przy ołtarzu świętego Józefa, po jego prawej stronie znajduje się obraz Błogosławionego Jerzego Popiełuszki, Kapłana i Męczennika. Obraz namalował Marek Karp, artysta malarz z Suchowoli. We wnęce pod obrazem umieszczono relikwie Błogosławionego Księdza Jerzego.

Kościół zbudowany przez Dominikanów w latach 1759 - 1785 był w ich ręku do 1846 roku. Później w posiadaniu księży diecezjalnych. Od 1866 do1915 r. we władaniu prawosławnym, w 1918 r. odzyskany przez katolików i w następnym roku został przekazany salezjanom. Dzięki ostatnim badaniom mgr Anny Czapskiej udało się ustalić, ze w obrębie obecnego kościoła, w jego nawie poprzecznej, znajdował się pierwszy kościół (XVII w), którego prezbiterium znajdowało się przy wschodniej ścianie, miedzy ołtarzem MB Rózanostockiej i ołtarzem św. Jana Bosko. Jego długość łącznie z odkrytymi na zewnątrz fundamentami, wynosiła około 35 m, szerokość prezbiterium około 11 m.

Ponadto w kościele warto zwrócić uwagę na konfesjonały i ławki barokowe z czasów dominikańskich, bogato inkrustowane.

Pielgrzymki

- Pielgrzymka

- Pielgrzymka

- Pielgrzymka